Երևան։ Այսօր կայացավ «Ժառանգություն» կուսակցության 14-րդ համագումարը։

Համագումարը, որը կազմված էր ողջ հանրապետությունը ներկայացնող 120 պատվիրակներից, քննարկեց Հայաստանում, Արցախում և տարածաշրջանում տեղի ունեցող վերջին զարգացումները, վեր հանեց ծառացած մարտահրավերները, ընտրեց նոր ղեկավար կազմ, ընդունեց բանաձև, որն ընդգծում է «Ժառանգության» դիրքորոշումները քաղաքական իրադրության և առաջիկա խորհրդարանական ընտրությունների վերաբերյալ։

ԲԱՆԱՁԵՎ

«Ժառանգություն» կուսակցության հերթական՝ 14-րդ համագումարի

4 ապրիլի 2026
Երևան

Հիմք ընդունելով ազգային-ազատական արժեբանական դրույթները, հենվելով ծավալած գործունեության և հրապարակված քաղաքական հայտարարությունների վրա, արժևորելով «Ժառանգություն» կուսակցության հիմնադիր Րաֆֆի Կ. Հովհաննիսյանի հանրային խոսքն ու միջազգային հարթակներում կատարած հետևողական աշխատանքը՝ արձանագրում ենք:

Պրահա, Ստրասբուրգ, Նյու Յորք և Անկարա՝  մի կողմ:

Երևանյան մետրոն էր, և այնտեղ նստած շարքային մի հայ մայր, որ քեզ մինչև վերջ պատրանքազրկեց և բուն էությունդ մերկացրեց:

Հոգու անհուն-անանուն դատարկություն՝ մարդկային արմատական արժանապատվության դեմ հանդիման:

Պարտվել ես, «եղբայր», նորից, դարձյալ և կրկին:

Բախտ էր, թե նախախնամություն՝ քեզ հանդիպել և կարգի է հրավիրել հայրենի մեր պետության, նաև քո, ապագա վարչապետը:

Րաֆֆի Կ. Հովհաննիսյան
23 մարտի 2026
Երևան

Հայաստանը թուրք-ադրբեջանական նահանգի վերածվելու նախաշեմին է։ Վերջին տարիների «սողացող» գործընթացները բերել են նրան, որ Հայաստանի Հանրապետությունն արդեն գրեթե գոյություն չունի՝ որպես ինքնիշխան սուբյեկտ։ Այս մասին 168TV-ի «Ռեվյու» հաղորդաշարի եթերում հայտարարեց «Ժառանգություն» կուսակցության հիմնադիր, նորանկախ Հայաստանի Հանրապետության առաջին  արտգործնախարար Րաֆֆի Հովհաննիսյանը՝ խոսելով Հայաստանի ներկա մարտահրավերների մասին։

Րաֆֆի Հովհաննիսյանի այսօրվա ասուլիսը «Հայելի» ակումբում սկսվեց հիշողությամբ, երբ տարիներ առաջ «Ժառանգության» առաջնորդի ելույթը Բաքվում մեր թշնամին փորձում էր խլացնել՝ ձեռքերով հարվածելով սեղաններին: Բայց, թեև աղմուկի տակ, բանախոսը հնչեցրեց իր ասելիքը մինչև վերջին բառ:

Դրոշը բարձրացավ այսօր՝ մեր Եռագույնը. թող վաղն էլ փողփողա՝ սերունդներին ի տես:

Նոր տոմարով համարյա երեք և կես տասնամյակ վերապրել է կյանքի ու քաղաքականության ամեն եղանակ: Վերջում ցավեր են, չթվարկեմ:

Հիմա նա դիմակայում է քամիներին չարի այն իշխանության, որն առանց իր էության հետ որևէ առնչության՝ իրենից ուզում է սարքել ցուցադրական, կեղծ-պետական պաշտամունք:

Այս չարիքին էլ կհաղթի՝ զոհերն ու զրկանքներն իր երեք գույնով հյուսված:

Իսկ մենք՝ դարերի մեր հերթափոխում, չենք եղել նրան արժանի: Մեզ թող ների:

Եվ ծածանվի ընդմիշտ ու միշտ հառա՛ջ:

Րաֆֆի Կ. Հովհաննիսյան
2 մարտի 2026
Երևան