Հայաստանը թուրք-ադրբեջանական նահանգի վերածվելու նախաշեմին է։ Վերջին տարիների «սողացող» գործընթացները բերել են նրան, որ Հայաստանի Հանրապետությունն արդեն գրեթե գոյություն չունի՝ որպես ինքնիշխան սուբյեկտ։ Այս մասին 168TV-ի «Ռեվյու» հաղորդաշարի եթերում հայտարարեց «Ժառանգություն» կուսակցության հիմնադիր, նորանկախ Հայաստանի Հանրապետության առաջին  արտգործնախարար Րաֆֆի Հովհաննիսյանը՝ խոսելով Հայաստանի ներկա մարտահրավերների մասին։

Րաֆֆի Հովհաննիսյանի այսօրվա ասուլիսը «Հայելի» ակումբում սկսվեց հիշողությամբ, երբ տարիներ առաջ «Ժառանգության» առաջնորդի ելույթը Բաքվում մեր թշնամին փորձում էր խլացնել՝ ձեռքերով հարվածելով սեղաններին: Բայց, թեև աղմուկի տակ, բանախոսը հնչեցրեց իր ասելիքը մինչև վերջին բառ:

Դրոշը բարձրացավ այսօր՝ մեր Եռագույնը. թող վաղն էլ փողփողա՝ սերունդներին ի տես:

Նոր տոմարով համարյա երեք և կես տասնամյակ վերապրել է կյանքի ու քաղաքականության ամեն եղանակ: Վերջում ցավեր են, չթվարկեմ:

Հիմա նա դիմակայում է քամիներին չարի այն իշխանության, որն առանց իր էության հետ որևէ առնչության՝ իրենից ուզում է սարքել ցուցադրական, կեղծ-պետական պաշտամունք:

Այս չարիքին էլ կհաղթի՝ զոհերն ու զրկանքներն իր երեք գույնով հյուսված:

Իսկ մենք՝ դարերի մեր հերթափոխում, չենք եղել նրան արժանի: Մեզ թող ների:

Եվ ծածանվի ընդմիշտ ու միշտ հառա՛ջ:

Րաֆֆի Կ. Հովհաննիսյան
2 մարտի 2026
Երևան

Առանց Ռուբենի չկա խաղաղություն։

Առանց Արցախի չկա խաղաղություն։

Առանց Ազատության չկա խաղաղություն։

Նրանց իրավունքը կճառագի ամեն անցողիկ ու մանրախնդիր ուժից անդին։

Րաֆֆի Կ․ Հովհաննիսյան
17 փետրվարի, 2026թ․
Երեւան

Քազիմ Կարաբեքիրը ճիշտ էր. չարժեր նեղություն քաշել՝ ներխուժելով ոչնչացնելու Հայաստանի Հանրապետության մնացյալ վերջին կորիզը:

Ինքն իրեն կդավի, կպառակտի ու կմասնատի, հետո էլ ինքնազինաթափված կմատուցի իրեն նենգաշահ ոսոխին և անհոգ աշխարհին:

Մեր երկրի, նրա մանրիշխանի ու իր բարձրակոչ «ազգային անվտանգության» հանրագումար ուժը հերիքում է ասպատակելու ու «հաղթելու» միմիայն մեկին՝ ինքն իրեն, իր ժողովրդին, Սուրբ եկեղեցուն, իր գոյության բուն իրավունքին անգամ:

Հատել ենք, հայրենակիցներ, գոյաբանական այդ բախտորոշ եզրագիծը, որից այն կողմ խոսքը դառնում է ավելորդ, իսկ ցանկացած ինքնամեծար պատրվակ՝ դարերին ի պահ նախատինք:

Հայաստանի չգոյության մեր այս զազրելի մեղսակցությունը պետք է բացառել:

Հիմա՛, իսպա՛ռ և ամեն գնով:

Րաֆֆի Կ. Հովհաննիսյան
16 փետրվարի 2026
Երևան