Մեր սերունդը տապալում է պատմական իր բաժին առաքելությունը։

Մեծախոս, ինքնահավան, ամենագետ եւ մանրահոգի՝ հանրային ասպարեզի բնակիչների զգալի հատվածը՝ գլխավոր նազարից մինչեւ հերթապահ գործիչներ, վերլուծաբաններ եւ իրավապաշտպաններ, շարունակում են իրենց պատրանքային, իշխանապաշտ եւ խղճուկ գործունեությամբ արհամարհել Հայաստանի ազգային շահն ու պետական հեռանկարը։

Հայրենիքի վերքերը դարմանող մայրս հեռացավ՝ մեծ երազանքը սրտում:

Արդի հայոց պատմության ու իրավունքի ռահվիրա հայրս ապրեց՝ տեսնելու համար իր կյանքի ողջ նվիրումի հակադարձումը՝ պետականության վերակերտումից հետո իրական եղեռնի կրկնությունը:

Այս անգամ՝ ուղղակի և աներկբա, սեփական հայրենակցի ու իր պատմասպան, զինվորասպան, հայրենասպան խմբակիցների ձեռամբ: